اعلامیه

متن سخنرانی شب پنجم از دهه آخر صفر ۹۳ مصادف با رحلت پیامبراکرم(ص)وشهادت امام حسن(ع)وشهادت امام رضا(ع)(۱دی ۱۳۹۳)

هیات محبان فاطمه بر آن شده است که در روزهای آتی به تدریج، متن سخنرانی شب های دهه آخر صفر  ۹۳ را که بوسیله حجت الاسلام و المسلمین قربانی ایراد  گشته بود، منتشر نماید.

شب پنجم

در بحث اصلاح نفس و اخلاق، موضوع مهم این است که انسان چطور می تواند به اخلاق خوب و تقوا برسد. هم چنان که دو نوع عرفان نظری و عملی وجود دارد در باب اخلاق نیز دو نوع اخلاق نظری و عملی داریم که با هم خیلی فرق می کند. مثال استاد دانشگاهی که عرفان نظری و عملی را تدریس می کند ولی در خودش صفتی از عرفان دیده نمی شود. درباره اخلاق نیکو خیلی خوب صحبت می کند ولی در عمل بدترین کردار را دارد. امام حسن(علیه السلام) می فرمایند:

« إِنَّ أَحْسَنَ الْحَسَنِ الْخُلُقُ الْحَسَنُ » برترین نیکی , نیک خوئی است ( مسند الشهاب، ج۲، ص۱۰۸، ح۹۸۶؛ الخصال، ص۲۹، ح۱۰۲)

ولی متاسفانه امروزه از نداشتن اخلاق حسن رنج می بریم چرا که اخلاق در خانواده، دوستان و … بد و ناپسند شده است. یا بعضی افراد با این که عمری را در هیات ها و مساجد و روضه ها سپری کرده اند ولی تغییری در آنها ایجاد نشده که این اعمال فایده ندارد.

پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله و سلم) که در دوران مردم جاهل و محیط جهالت روبرو بودند جهالتی که شامل بت پرستی،گفتار و کردار ناشایست، زنده به گورکردن دختران و … می شد حضرت با دیدن و شنیدن جهالت مردم اشک از چشمان شان سرازیر می شد اما هرگز پیامبر در مقابل اخلاق بد و کردار ناپسند مردم از اخلاق حسن خویش خارج نشدند. ما باید چنین افرادی را الگوی خویش در زندگی قرار بدهیم.

حال باید دانست راه رسیدن به این اخلاق حسن چیست و چطور می توان به آن دست یافت؟

یک نکته مهم دیگر بحث نگاه کردن است. دین اسلام می گوید انسان نباید به هر چیزی نگاه کند چرا که چشم دروازه ورود ۹۰ درصد از فکرها و خیالات است. استاد شهید مطهری درباره تقوای منفی و تقوای مثبت این گونه بیان می کند که شعر بابا طاهر درست نیست:

زدست دیده و دل هر دو فریاد                که هر چه دیده بیند دل کند یاد

بسازم خنجری نیشش ز فولاد               زنم بر دیده تا دل گردد آزاد

اگر انسان قدرت دارد تقوا دارد چشم داشته باشد اما چیزهای بد را نبیند بلکه چیزهای خوب را ببیند. در آیین مسیحیت نیز روزه وصال دارند که یک روز را روزه سکوت می گیرند ولی دین اسلام می گوید زبان داشته باش ولی حرف خوب بزن چشم داشته باش ولی مهار چشم در دست خودت باشد.

پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله و سلم) فرمود: نگاه به نامحرم تیری زهرآلود از ناحیه شیطان است.( بحار الانوار، ج ۱۰۴، ص ۳۸)

در فرهنگ اسلامی و ملی بحث چشم پاکی و ناپاکی داریم نوع نگاه مردم به شخص چشم ناپاک چگونه است؟ نگاه مردم به چشم پاک چگونه است؟ برکات چشم پاکی به خود شخص بر می گردد. در روایات آمده است که اگر انسان چشم را از نامحرم ببندد درهای رحمت و ایمان به سوی او باز می شود و لذت ایمان و عبادت را خواهد چشید ولی ما دینداری مان کامل و مطابق اهل بیت(علیه السلام) نیست.

یکی از آسیب های چشم این است که انسان چشم خود را رها کند چنان که در قرآن آمده:

« قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَیَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ » به مردان مؤمن بگو : چشمان خود را [از آنچه حرام است مانند دیدن زنان نامحرم و عورت دیگران] فرو بندند ، و شرمگاه خود را حفظ کنند (سوره نور آیه ۳۰)

از نظر روانشاسی برای شخص چشم ناپاک جز حسرت چیزی حاصل نمی شود. لذا برای چشیدن لذت ایمان باید چشمان پاک داشت و چشم به نوامیس مردم نداشت. در قرآن خطاب به زنان نیز آمده که چشمانتان را از نامحرم نگاه دارند.

« وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ » و به زنان باایمان بگو : چشمان خود را از آنچه حرام است فرو بندند  (سوره نور آیه ۳۱)

یعنی هرزگی چشم هم برای زن و هم برای مرد حرام است.

در مورد علی بن موسی الرضا (علیه السلام)، پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله و سلم) چنین می فرمایند:

« سَتُدْفَنُ بَضْعَةٌ مِنِّی بِخُرَاسَانَ لایَزُورُهَا مُؤْمِنٌ إلاّ أوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ وَ حَرَّمَ جَسَدَهُ عَلَى النَّارِ » به زودی پاره‌ای از وجود من در خراسان به خاک سپرده خواهد شد. هیچ مؤمنی او را زیارت نمی‌کند، مگر آن‌که خداوند بهشت را بر او واجب می‌گرداند و بدنش را بر آتش حرام می‌سازد. (وسائل‏الشیعة ۱۴/۵۵۵ ح۱۹۸۰۹)

حضرت از امام هشتم به عنوان پاره تن یاد می کند. کلمه بضعه در دو جا بکار برده شده است. یک بار برای حضرت زهرا(سلام الله علیها) که پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله و سلم) فرمودند

« فَاطِمَةَ بَضْعَةٌ مِنِّی فَمَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذَانِی وَ مَنْ سَرَّهَا فَقَدْ سَرَّنِی » فاطمه پاره وجود من است، هر که او را بیازارد مرا آزار داده و هر که او را خوشحال کند مرا خوشحال کرده است.( امالی(صدوق) ص۱۰۴ ،بحار الانوار(ط-بیروت) ج۶۷ ، ص۳‏)

و جای دیگر برای حضرت رضا(علیه السلام) که فرمودند پاره تن من در توس به شهادت خواهد رسید.   این که پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله و سلم) این چنین درباره امام رضا(علیه السلام) سخن گفته اند به عظمت وجودی امام بر می گردد. البته همه امامان معصوم(علیه السلام) نور واحد هستند اما بعضی از امامان به دلیل مناسبت ها و فضای حاکم بر جامعه، عظمت شان بروز و ظهور کرده است از این منظر امامان یکسان نیستند. مذهب ما مذهب جعفری است که از همه اش از امام صادق(علیه السلام) می باشد زیرا بنی امیه و بنی عباس به مدت ۱۰۰ سال اسلام را از درون خالی کردند. ولی امام صادق(علیه السلام) اسلام ناب محمدی را تبیین نمودند فلذا مذهب جعفری نامیده شد.

اما عالم آل محمد(صل الله علیه و آله و سلم) ، لقب امام رضا(علیه السلام) است. چون امام رضا (علیه السلام) در دربار مامون در مواجهه با بزرگان ادیان و مذاهب مختلف نورافشانی نمودند و مباحثه های علمی بر حسب مقبولیات آنان انجام داده و پیروز می گشتند. چنان که در یکی از مناظرات خویش با بزرگ یهودی از تورات و با زبان عبری دلیل می آورند چنان که حضار متحیر می شوند گویا امام از دوران کودکی در بین یهودیان زندگی کرده و تورات را فرا  گرفته است. این ها از شئونات امام هستند.

امام صادق(علیه السلام) می فرمایند: در کره زمین هیچ قدرتی وجود ندارد که از ید الهی امام خارج باشد.

امامان نه تنها به تمام زبان های دنیا تسلط دارند بلکه زبان حیوانات را هم می دانند. چنان که ماجرای گفتگوی حضرت سلیمان(علیه السلام) با حیوانات آمده است. این امر نشان دهنده مقام خلیفه الهی بودن انسان است و خداوند همه چیز را در وجود امام تمام قرار داده است

« إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأَرْضِ خَلِیفَةً » همانا من در روى زمین جانشینى قرار خواهم داد (سوره بقره آیه ۳۰)

خداوند کسی را در زمین به عنوان خلیفه خویش قرار می دهد که صفات الهی در او متجلی باشد فلذا صفات الهی به صورت کامل در امامان متجلی است. از همین رو پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله و سلم) می فرمایند

« انا مدینة العلم و على بابها » من شهر علم هستم و علی(علیه السلام) درب آن شهر است. (مناقب ابن مغازلى ص ۸۰ـکفایة الطالب باب ۵۸ ص ۲۲۱ـفصول المهمه ابن صباغ ص ۱۸)

این شهر علم بودن برای همه امامان معصوم(علیه السلام) می باشد اما از نظر تاریخی امام هشتم در بین ائمه بیشترین توفیق را پیدا می کند تا این علوم را به منصه ظهور برسانند.

در مورد رافت امام رضا(علیه السلام) نیز در بین امامان دیگر محسوس تر است. علامه طباطبائی چنین بیان می کنند که اگر به حرم امام رضا(علیه السلام) بروید و با چشم دل نگاه کنید دست مهربانی  و رافت امام را بر سر همه مردم خواهید دید. مرحوم شیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی گفته اند که زمانی که به مشهد می رفتند داخل حرم نمی رفتند و در سردری می نشتند و امام را زیارت می کردند. یک روز در حال زیارت خواب کوچکی ایشان را فرا می گیرد و در عالم خواب می بینند که امام رضا(علیه السلام) در روبروی شان بالای منبر نشسته اند و زوار دور امام می چرخند و امام بر سر همه دست می کشند در حالی که زوار به شکل حیوانات مختلف بودند ولی باز هم امام رضا(علیه السلام) دست رافت خویش را بر سر همه با هر عمل و گناهی می کشیدند.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>